lnw Excel ด้วย 5 ฟังก์ชั่นง่ายๆ

Standard

ในการทำงานแทบทุกวันนี้เรียกได้ว่าเราจะหนีจาก excel แทบไม่พ้น แม้ว่ามันจะเป็นโปรแกรมเบสิกที่เหมือนจะง่าย แต่จริงๆแล้วมันโคตรมีประโยชน์เลย แม้ปัจจุบันนี้เราจะแอบหันไปซบ R บ้างเวลาที่ excel มันขาดโน่นขาดนี้ แต่ต้องยอมรับว่าจริงๆแล้วตัวโปรแกรมของเอ็กเซลเอง มันทำอะไรง่ายมาก และมันก็จะยังคงเป็นโปรแกรมแรกที่เราใช้กดเปิดดาต้ามาดูเสมอ

วันนี้เราจะมานำเสนอฟังก์ชันง่ายมากๆ 5 ฟังก์ชั่นสำหรับ excel ที่เชื่อเถอะว่า ถ้าได้ 5 อันนี้แล้วก็ไปถึงครึ่งทางแห่งความlnw แล้ว (หลังจากนั้นก็ประยุกต์เอาแล้วล่ะเทอ)

 

1 Iferror
เป็นฟังก์ชั่นที่สวยมาก นอกจากเอาไว้ตกแต่งให้หน้าตาชีทเราสวยงามแล้ว ยังจะใช้หาค่าไปทำต่อได้เช่นกัน
iferror.JPG
จากตัวอย่างข้างบน ถ้าเกิดตรงช่อง A2เราใส่เป็น 0 ปุ๊บ มันจะเกิดการเออเร่อขึ้นมา (เพราะหาร 0 ไม่ได้) มันก็จะขึ้นคำว่า “error” ที่ตั้งไว้

วิธีใช้ // ปกติเรามักจะใช้มันปิดสูตรเกือบทุกอันที่สามารถมีเออเร่อได้เพื่อความสวยงามของชีท โดยเฉพาะสูตร Vlookup ที่มันจะหาไม่เจอแล้วขึ้นเออเร่อน่าเกลียด

 

2 If

เงื่อนไขครอบจักรวาล เอาไว้สร้างเงื่อนไข ข้อดีงามของมันคือ เอาไปใช้ได้ทั้งเลข และตัวอักษร และซ้อนกันได้หลายชั้น (ยกเว้นคนเขียนงงเองนั่นอีกเรื่องนะ)
if.JPG
อันนี้ก็ตรงตัวเลย ถ้าเงื่อนไขจริงจะแสดงตามตัวที่สอง(สีเขียว) ถ้าไม่จริงจะแสดงตามตัวที่สาม(สีส้ม) และแน่นอนว่าอีสีส้มและสีเขียวสามารถใส่เป็นเลขช่องอื่นได้ หรือใส่เป็นสูตรซ้อนต่อไปก็ย่อมได้

วิธีใช้ // อันนี้เราใช้กับคอนดิชั่นง่ายๆ เช่น ตรงนี้ผ่าน ตรงนี้ไม่ผ่าน (หรือไม่ก็ใช้ conditional formatting แทน) หรือว่าตรงนี้ใส่ข้อมูลครบไหม หรือกรณีที่เราต้อง vlookup แต่มีสองตาราง ขึ้นอยู่กับสินค้า ก็อาจจะใส่คอนดิชั่นไว้ก่อน แล้วค่อยไปลุกอัพ

 

3 Vlookup

แปลตรงว่าๆจงไปหาค่ามา ถ้ามีใครถามว่าฟังก์ชั่นไหนควรเป็นมากที่สุดใน excel ก็ขอตอบว่า vlookup นี้แหละ มันเอาไว้เทียบดาต้า จัดเป็น condition ได้มากมาย

vlookup.JPGอันแรกก็ใส่ค่าที่อยากให้ไปหา ว่าอยู่ตรงไหน อันสองก็ตารางอยู่ส่วนไหนของโลก (อย่าลืมล๊อคเซลล์ด้วย F4 นะครัชถ้าจะลากลงมา) แล้วก็อันที่สามบอกว่า จากไอ่ที่หานี่ อยากได้ค่ากลับมาอยู่คอลัมไหน

อันที่สำคัญจริงๆคือ [range_lookup] อย่างตัวอย่างข้างบน เราต้องการตัดเกรดเป็นช่วง ดังนั้นจะใช้ Range lookup = True แต่ถ้าสมมุติจะหาแค่ค่าที่ตรงเป๊ะๆ ต้องใช้เป็น False

วิธีใช้ // ใช้แมตซ์ดาต้าล้านแปดแบบไม่ต้องนั่งหา

 

4  Index-match

จริงๆสองอันนี้เป็น 2 ฟังก์ชั่นแยกกัน แต่พอเอามันมารวมกันแล้วมันช่างเทพยิ่งนัก มันคือขั้นกว่าของ vlookup  แบบถ้า vlookup เราดูได้แค่ตารางทางเดียว แต่ถ้าเรามีตารางสองทางก็ต้องพึ่ง index-match เลย

indexmatch.JPG

ตัว match เฉยๆ ใช้หาค่าว่าไอ่ค่าเนี่ย อยู่อันดับที่เท่าไหนในแถว (จะแถวแนวนอนหรือแนวตั้งก็ได้ แต่ต้องกว้างแค่ 1 แถว)
ส่วนตัว index เอาไว้แปะว่า เออเรามีตารางนี้นะ เราอยากได้แถวที่เท่าไหร่ คอลัมไหน (ซึ่งส่วนมากเราจะใช้ค่าจาก match มายัดลงไป)

วิธีใช้ // เหมือน vlookup แต่ advance กว่า

 

5 Sumifs

อันนี้คือเป็นการรวมเอาสูตร if + sum ไว้ด้วยกัน เอาไว้บวกแบบมีเงื่อนไข
sumifs.JPG

วิธีใช้ // อันนี้โคตรมีประโยชน์สำหรับการแดชบอร์ดที่ต้องแยก subgroup โดย sumifs แล้วใช้เงื่อนไขเป็นแต่ละ subgroup ที่ต้องการ

 

เราว่าได้ 5 อันนี้ก็แทบจะเรียกว่าหัวใจของเอ็กเซลได้แล้ว นอกนี้ก็คือไปอัพเลเวลจากการทำงานเอา โดยเฉพาะการทะเลาะกับเวลา / ตัวอักษร 🙂

Advertisements

ว่าป้ายลดราคา

Standard

โดยทั่วไปเนี่ย เป็นที่รู้กันว่าผู้หญิงมักบ้าของเซลล์ (ซึ่งเราก็เป็นหนึ่งในนั้น) แต่หลายๆครั้งเราก็วิ่งเข้าป้ายเซลล์แล้วไม่ได้ดูนะ ว่าจริงๆมันถูกจริงๆ หรือไม่จริง

ยกตัวอย่างป้ายนี้ คือพอเห็นป้ายแดงปุ๊บ อุ๊ยยยย มันดึงดูดใจอ่ะ (จริงๆอาจจะถูกหรือไม่ถูกก็ได้) แต่คือมันมีโปร ประโคมตัวแดงๆไปเยอะๆ เราก็เข้าใจไว้ก่อนว่ามันถูก

sale.jpg sale2.jpg
(credit: https://pantip.com/topic/32274569)

ซึ่งอันนี้มันก็ไม่แปลกนะ…  เพราะจริงๆแล้วถ้าถามกัน “ปัจจัยที่คุณพิจารณาเวลาเลือกซื้อสินค้า xxx คืออะไรคะ?” แน่นอนว่านอกจากคำว่า “คุณภาพ” คำว่า “ราคา” ก็เป็นอีกคำหนึ่งที่โผล่มาบ่อยมากๆๆ

แต่ถ้าถามต่อว่า เอ๊ะ แล้วราคาไหนล่ะ ถึงจะถือว่า “ถูก”  บางทีก็จำราคาไม่ได้นะ วันนึงเราซื้อของตั้งกี่อย่าง นี่ไม่รวมแม่บ้านที่ไปเดินซุปเปอร์ซื้อทีบิลยาวเป็นหางว่าว ใครจะจำมันได้หมดอ่ะ
-ถ้าระดับเบสิกๆหน่อย อ๋อ ป้ายแดง ลดจากราคาเดิมเยอะ — ตกหลุมตลอด เราก็ตก 555 มันดูถูกนิหว่า ยิ่งมาอยู่สิงคโปร์ โหยยยย หลอกกันแบบหน้าด้านๆ มาก 7-11 ขายน้ำขวดใหญ่ 3.00 เหรียญ (75 บาท) แล้วยังแปะป้ายตัวใหญ่มากกกก ว่า MUST BUY (ที่ไหนได้ มารู้ความจริงหลังจากอยู่ไปซักพัก ว่าอีน้ำขวดใหญ่นี่ซื้อร้านโชห่วยประมาณเหรียญเดียว / 25 บาท หรือถ้าในซุปเปอร์ก็ถูกกว่าอีก)
-ถ้าขึ้นมาอีกระดับนึงแบบม๊าเรา ก็หารไป เช่น แฟ๊บก็เทียบบัญญัติไตรยางค์ไปดิ (ครูสอนเลขป.ห้าจะต้องภูมิใจ) และงานเข้าก็ตกกับลูกๆนี่แหละ ไปเดินกับม๊าทีไร ต้องได้ฝึกสมองคิดเลขทุกที
// ฝากถึงห้างๆทั้งหลาย ถ้ายังไม่มี ฝากแปะให้เลยค่ะ ต่อหน่วยราคาเท่าไหร่ แล้วขอตัวใหญ่ๆนะคะ ป้าๆเค้ามองไม่เห็นค่ะ ถ้าจะให้ดีคิดเปอร์เซ็นลดให้น้องด้วยค่ะ บางทีก็อยากไปช้อปปิ้งชิวๆ ไม่ได้อยากจะไปทำแบบฝึกหัดเลขค่ะ
-ถ้าแอดว้านซ์เลย ก็จะจำราคาได้เลย (อันนี้ได้เลเวลหลังจากทำรีเสิชมาซักพัก แต่ก็จะจะได้แค่เฉพาะ category ที่ทำนะ) เช่น ทิชชู่เปียก ถ้าเอารุ่นสำหรับเด็ก ไม่นับพวกวัตสัน กะไม่มียี่ห้อ ต้อง มามี่โปะโกะ 20 แผ่น 29 บาท ห่อฟ้าชมพู (มักจะเจอใน 7-11)

นอกจากป้ายแล้ว การตั้งราคาก็มีส่วนนะ เช่น 79 บาท มันจะให้ความรู้สึกถูกกว่า 80 บาทอย่างชัดเจน (แต่ก็ไม่รู้ทำไม) แม้ว่าหลายๆครั้งเราจะปัดเศษในใจ แต่เชื่อเหอะ มันก็ยังรู้สึกถูกกว่าอยู่ดี มันก็คงเป็นเพื่อนกับอีป้ายแดงๆข้างบนนั่นแหละมั้ง

ถ้าพูดไปลึกหน่อย เค้าก็มีทฤษฏีที่ว่ากันว่า สมองเรามีสองระบบ คือ 1 ระบบที่คิด (แบบประมวลผล หารเอาว่าราคาเท่าไหร่ ปัดเศษ ฯลฯ) กับ 2 ระบบที่ออโต้ไพลอต เราก็จะไปตามระบบนั้น ไม่ได้คิดอะไร แล้วบางทีสมองเราก็ขี้เกียจจริงๆ ตามระบบออโต้ไพลอตไปเลยก็มี (ลองอ่านเพิ่มเติมได้ที่หนังสือ Thinking Fast and Slow)

thinking fast.jpg